چرا صادرات؟

چرا صادرات؟ من حتی اگر بخواهم کسب و کاری در فضای داخلی کشور راه بیندازم، اولین مشکل من این است که خریداران من نقدینگی ندارند. وقتی شرایط اقتصادی کشور، شرایطی است که تقریبا نامناسب است دیگر کسی پول نقد ندارد، توان خرید کم شده در نتیجه، چک می شود منبع خلق اعتبار. اگر من یک کسب و کار داخلی راه بندازم، فروش یک کار است و دنبال چک ها دویدن یک بحث دیگر. در نهایت تمام ذهن و روح و روان انسان از بین می رود. پس من به دنبال business داخلی نیستیم، نمی خواهم به دنبال چک بدوم. چرا صادرات؟ چون تأمین منابع مالی در کشور من، حداقل نرخش ۲۰% است و کسانی که فرصت هایی دارند و دستشان به جاهایی می رسد، این نرخ حتی به ۸% درصد می رسد که همین ۸%، ۵ برابر استاندارد بین المللی است. یعنی تمام دنیا به این فکر نیفتاد که می تواند از سرمایه های مردم تا ۲۵% خلق ثروت کند و فقط ما متوجه این مطلب شدیم؟! سرمایه از بانک بگیرم که چه کاری انجام دهم که در نهایت ۲۰% بهره هم به بانک دهم؟! من این استاندارد زندگی را دوست ندارم، باید یک کسب و کار متفاوت راه بیندازیم؛ ارزآوری (اسم بزرگی دارد)، اشتغالزایی (که خودش در پی این کار می آید)، همین که بتوانم گلیم خودم را از آب دربیاورم یعنی اگر بتوانم ماهی ۱۰۰۰ دلار صادرات انجام دهم، متوجه تفاوت زندگی خواهید شد. من نمی خواهم ماهی یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان در بیاورم، من نمی خواهم وابسته به دولت باشم، من می خواهم کار متفاوتی را رقم بزنم.